logo
|coaching en supervisie

Toen ik 32 jaar was ontdekte ik bij geval dat ik hoogbegaafd ben. Na een periode van ontkenning en verbijstering ontdekte ik de betekenis ervan. Stap voor stap ging ik mijzelf en daardoor ook mijn omgeving begrijpen. Ik maakte de keuze tot diepgaand veranderen.
Ik beseft dat ik langzaam maar zeker van binnen aan het sterven was.

 

Diepgaand veranderen:

  • doet pijn omdat het daarin over de essentie van mijzelf gaat: Wat wil ik?; Wat kan ik?; Wat doe ik en waarom?;
  • gaat over het afleren van heel veel maniertjes en mezelf leren accepteren en waarderen;
  • maakt mijn kern zichtbaar;
  • zet stappen in onzekerheid en doet mij daarvoor staan;
  • zorgt voor een open mind.

Het langzaam sterven:

  • lijkt pijnloos en aangenaam, omdat het niemand tegen de haren in lijkt te strijken;
  • gaat over het steeds meer aanpassen aan mijn omgeving: Wat hoort?; Wat mag en wat niet?;
  • doet mij steeds meer vervloeien met mijn omgeving;
  • wacht af en kijkt naar wat gebeurt;
  • is een narrow mind.

Dat iedereen een keuze heeft, dat raakt me. Dat hoogbegaafde mensen niet vanzelf een eigen keuze maken lijkt de harde werkelijkheid. Dat intrigeert en motiveert mij. Daar doe ik het voor.

Stel hier je vraag

Stuur door